Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινή ανοησία,
ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.
31 Οκτωβρίου, 2007 at 23:46
Η ποίηση του Καβάφη , πηγάζει κυρίως από την Σκέψη και αποτείνεται στην Σκέψη . Είναι από τους λίγους τεχνίτες του Λόγου , που είχε Νουν . Και όταν λέμε Νουν , δεν εννοούμε την πολυμάθεια αλλά την ρεαλιστική όραση και κρίση . Την ικανότητα να κρίνει , να κατανοεί ο σκεφτόμενος άνθρωπος , που και πως βαδίζει ο Κόσμος.
Τον καιρό που οι περισσότεροι συγκαιρινοί του , υπηρετούσανε με την πέννα το Δημόσιο Ψέμμα , ο Καβάφης το αρνήθηκε θαρρετά με την Γνώση του . Και έμεινε Αρνητής ….
Ο λόγος του είναι απλός , ουσιαστικός , χωρίς τόποτα το περιττό , γιατί η Αλήθεια , αποκρούει τα στολίδια …
Κώστας Βάρναλης
——————————
Ευχαριστώ , που απόψε μου τον θύμισες
2 Νοεμβρίου, 2007 at 00:47
Ξέρεις, είναι μερικές φορές που έρχονται οι στίχοι από κει που δεν το περιμένω, σαν θύμησες μακρινές, για ν’ απαντήσουν στα ερωτηματικά του σήμερα.