Ξύπνησα κι άνοιξα το μυαλό μου στην καινούργια μέρα. Έφτιαξα πρωινό με απορίες που μένουν πάντα αναπάντητες. Έστρωσα τις σκέψεις μου με καινούργια σεντόνια. Πήγα για να συμβουλέψω στους άλλους ό,τι δεν έμαθα. Μαγείρεψα τις προσμονές μου με φρέσκα ερωτηματικά. Έστρωσα να φάμε πάνω στα σιωπηλά μας βλέμματα. Έφτιαξα καφέ και σου σερβίρισα λίγη στοργή, απ’ αυτή που θεωρείς περιττή. Ξεσκόνισα τις αναμνήσεις μου. Σκούπισα τις προσβολές. Σιδέρωσα τα παράπονα που ποτέ δεν ξεστόμισα. Μπάλωσα την αδιαφορία σου με ελπίδα. Κέντησα τους δρόμους που δεν περπάτησα. Ετοίμασα τα όνειρά μου για ύπνο. Αυτά έκανα σήμερα, άντρα μου, και, τώρα, πάμε να κοιμίσουμε αυτούς που ήμασταν κάποτε.

Advertisements